URGENCI’nin 9. Uluslararası Sempozyumu | Dayanışma Tohumlarıyla Topluluğu Yeşertmek.
Yazı: Isabel Alvarez Vispo, URGENCI Başkanı
Dünyanın dört bir yanından yüz kadar katılımcı, Fransa’nın Villarceaux kentinde düzenlenen Uluslararası Topluluk Destekli Tarım Ağı URGENCI’nin dokuzuncu uluslararası sempozyumunda “Dayanışma Tohumlarıyla Topluluğu Yeşertmek” sloganı altında bir araya geldi.
Bu buluşma birçok açıdan özeldi. 2021’de Manaus’ta yapılması planlanan bir önceki toplantı COVID nedeniyle çevrimiçi yapılmak zorunda kalmıştı; her ne kadar iyi bir sempozyum olsa da yüz yüze bir buluşma olmamış, kucaklaşmalar ertelenmişti.
Buluşmayı özel kılan nedenlerden ikincisi küresel bağlamdı. Bu bağlam, yaşamı sürdürmeyi amaçlayan girişimlerde görev alan bizler için işi giderek zorlaştıran bir sömürücülük ve yıkım ortamıyla şekilleniyor. Üçüncü neden ise ağımızın büyümeye devam etmesi; pek çok yeni üyenin katılması, paylaşılacak çok şeyin ve birlikte göğüslenmesi gereken pek çok zorluğun olmasıydı.
Tüm bu nedenlerle, fikir alışverişi yapmak, öğrenmek ve aynı zamanda önümüzdeki yıllar için ağımızın ve topluluk destekli gıdanın önceliklerini ve yol haritasını belirlemek üzere büyük bir enerji ve istekle bir araya geldik.
Bu amaçla, karşı karşıya olduğumuz farklı meseleleri ele almak ve geliştirdiğimiz çeşitli uygulamaları paylaşmak üzere üç günlük bir program hazırladık. Bu programın temel unsurlarından biri, birbirimizi tanımaya ve yaptıklarımızı paylaşmaya zaman ayırmaktı.
İlk gün bütünüyle nerede kalacağımızı ve önümüzdeki günleri kimlerle geçireceğimizi tanımaya ayrıldı. Bunu saha ziyaretleriyle, ortak etkinliklerle ve her zaman yapmayı sevdiğimiz gibi, yiyecekleri üretenlerin deneyimleri eşliğinde paylaşılan yemeklerle gerçekleştirdik.
Birbirimizi tanımaya zaman ayırmak ve ilişkiler için bir alan yaratmak, sonraki günlerde farklı çalışma gruplarında yapılacak alışverişi mümkün kılan ilk ve gerekli adımdı. Bu gruplar oldukça çeşitlilik gösteriyordu: Çiftçilerin kendi uygulamalarını ve deneyimlerini paylaşabilecekleri alanlar; iklim değişikliği; ağın yerel ve uluslararası düzeydeki politik savunuculuk çalışmaları; gıda ve yeterli beslenme hakkı; feminist hareketler; kesişimsellik; kendi hareketlerimiz içinde güvenli alanlar nasıl inşa edilir; yaptıklarımızın daha iyi anlaşılması ve farkındalık yaratılması için iç ve dış iletişimin nasıl güçlendirileceği gibi konular ele alındı. Açlığın ve gıdanın bir “savaş silahı” olarak kullanıldığı bölgelerin seslerini dinlemek için özel bir alan yaratmak zorlayıcı olduğu kadar da gerekliydi.
Tüm bunlara ve paylaşılan bilginin zenginliğine dayanarak, başlıca zorluklarımızı belirledik ve önümüzdeki yıllar için fikirler ile öncelikleri bir araya getirdik.
Bu üç günlük buluşma, organizasyon için yorulmadan çalışan pek çok insan sayesinde mümkün oldu. Ağımızdaki olağanüstü teknik ekipten gönüllülere; bu kadar zengin bir alışverişi mümkün kılan tercümanlara; yerel gerçekliği yerinde görmemiz için kapılarını bize açan bölgedeki çiftçilere kadar herkesin katkısı çok değerliydi.
Toplantının kurgulanış biçimi ve sürdürülebilirliği, kim olduğumuzun bir göstergesi; çeşitliliğimiz içindeki zenginliği takdir eden ve farklılıklara saygı duyarak birlikte çalışan, gıda egemenliğine giden yolları örmeye devam eden bir aktivistler ağı. Birbirimizle olduğu kadar çevremizdeki topraklar ve ekosistemlerle de bağ kuran; bakım ve özeni kimliğimizin ve yaptıklarımızın vazgeçilmez bir parçası olarak gören bir insan ağı.
Kısacası, dayanışma tohumlarıyla topluluğu yeşerten ve bu buluşma günlerinde güç ile umudu toplamaya devam eden bir ağ. Ekmeğe devam ediyoruz.