Doğa Yazarı Hope Bourne Anısına Sergi

İngiltere’nin vahşi Exmoor bataklıklarında sade bir yaşam süren doğa yazarı ve sanatçı Hope Bourne, çevreye dair ileri görüşlü fikirleri ve doğayla kurduğu derin bağ ile Glastonbury’de açılan sergide anılıyor.

Haber: Steven Morris – The Guardian

Çeviri: Özlem Gürtunca

Fotoğraf: Mark J Rattenbury

Ulusal parkta toprağın sunduklarıyla yaşayan, ileri görüşlü sanatçı ve yazar Hope Bourne’nin görüşleri Glastonbury’deki müzede anılıyor.

Bazıları tarafından eksantrik olarak görülen Bourne, İngiltere’nin vahşi bataklıklarında sade bir yaşam sürerek toprağın verdikleriyle hayatta kalıyor ve kırsala dair çizimlerini yemek karşılığında takas ediyordu.

Büyük ölçüde unutulmuş doğa yazarı ve sanatçı Hope Bourne’un hayatı ve eserleri üzerine düzenlenen ilk müze sergisi, onun çevre, geri dönüşüm, kırsal alana erişim ve hatta yeniden vahşileştirme konusundaki görüşlerinin zamanının çok ötesinde olduğunu vurguluyor.

Glastonbury’deki Somerset Kırsal Yaşam Müzesi’nde açılan sergi, 2010 yılında 91 yaşında vefat eden Bourne’un önemli bir doğa yazarı ve çevre savunucusu olarak kabul edilmesi gerektiğini vurguluyor.

Serginin eş küratörü Sara Hudston, “Hope Bourne, 20. yüzyılın en büyük doğa yazarlarından biriydi, ancak eserleri haksız bir şekilde göz ardı edildi. Onun ekolojik bilinci, materyalizmi reddetmesi ve doğa ile olan yakın ilişkisi giderek daha fazla önem kazanıyor. O, çok ileri görüşlü ekolojik düşüncelere sahipti” diyor.

Bourne, Exmoor’un manzarasını, vahşi yaşamını, tarihini ve değişen kırsal geleneklerini kaydetmek için onlarca yılını harcadı. Yazıları ona küçük ve güvencesiz bir gelir sağladı.

Hudston şöyle devam ediyor: “İnanılmaz derecede tutumluydu. Her şeyi yeniden kullanırdı. Eserlerinin çoğu zarfların arkasına ve alışveriş listelerine yazılmıştı. Çok sade bir yaşam sürüyordu. 1970’lerde bile su tasarrufuna çok önem veriyordu.” Bunun, suyu tepedeki bir kaynaktan oraya taşımak zorunda olması gibi pratik bir nedeni de olabilir.

Bugün yabanıl yaşam tüm dünyada yeniden önemsenmeye başladı, ancak Bourne yarım asır önce bu tür projelerden bahsediyordu. Hudston, “Bunu imkânsız bir rüya olarak adlandırdı ve kahverengi ayılar, kurtlar ve vaşakların yeniden getirilmesini önerdi” dedi.

Bourne, günümüzde de çok güncel olan başka bir konuya da ilgi duyuyordu: Dolaşma hakkı. Hudston, “İnsanların Exmoor’a yürüyerek veya at sırtında oldukları sürece serbestçe erişebilmeleri gerektiğini düşünüyordu” diyor ve ekliyor: 

“Ve vahşi hayata zarar vermediği sürece kamp yapabilirdiniz. Bence pek çok insan onu eksantrik bir yerel karakter olarak görüyordu. Sergide yapmaya çalıştığımız şeylerden biri, onun aslında yapmak istediği işi yapmak için ihtiyaç duyduğu hayatı yarattığını söylemek. Yaratıcı çalışmaları için ilham kaynağı Exmoor’a çok bağlıydı, ancak burası yaşamak için zor bir yerdi. İnsanların onu bir tür doğaya dönüş idealisti olarak görmesini istemediğini söylemişti. Bu şekilde yaşamak zorundaydı. Her zaman maddi nedenlerden dolayı böyle yaşamak zorunda olduğunu söylerdi, ama bence yaratıcı nedenlerden dolayı da böyle yaşamak zorundaydı.“

Sergi için ödünç alınan nesneler arasında Bourne’un parafin lambası, Roberts radyosu, pusulası, dürbünü ve İsviçre çakısı bulunuyor. Sergide onun manzara eskizleri, kişisel günlükleri ve yayınlanmış eserleri de sergileniyor.

“A Life Outside: Hope Bourne on Exmoor” sergisi, Hope L Bourne Koleksiyonu’nun bakımını üstlenen Exmoor Derneği ile ortaklaşa düzenlendi. Sergi, 27 Eylül – 10 Ocak 2026 tarihleri ​​arasında ziyarete açık olacak.

Hudston’ın A Life Outside: Hope Bourne on Exmoor adlı kitabı gelecek yıl yayımlanacak.