DESTEK OL!
HABERLER

Yaz kokusu

Published on 14 Mayıs 2020 under Buğday'dan Haberler
Yaz kokusu

Şiir: Güneşin Aydemir

Yazın alametleri geldi peşi sıra,
Hava ısındı ve sesler çoğaldı.
Kokular değişti bir anda.
Koca Yaban hazırlıklarını bitirdi ve
Birinin açtığını gören bütün çiçekler açtı birer birer.

Sarıya dönmeye hazırlanıyor yavaştan Koca yaban.
Korkarım bu bahar da geçti.

Önce Cemreler düştü.
Cemre’yi yanan kor parçası diye bilirdik,
Meğerse hınzır bir yeryüzü iyesi imiş: Cin İmre.
Önce havaya, sonra suya, sonra da toprağa düşüverir, (19 Şubat, 26 Şubat, 5 Mart)
Ya da setresinin eteklerini sürüye sürüye geçer mi oralardan Cin İmre?
Yoksa hep oradadır ve uykuda mıdır da
Uyanıverir bir işaretle?

Tıpkı Dumuzi’nin, Adonis’in ve belki de
Hızır’ın yaptığı gibi?
Tesadüf bu ya,
Kokopelli de tohum çantasını alıp,
Kavalını elden geçirirken,

Hararetlenen yaban da bir işaret bekler,
Topyekün coşmak için.
Ve günlerin gecelere galebe çaldığı gün;.
Yeni Gün’le yıkarız yüzümüzü.
Nevruz çiçekleri açar (21 Mart)

Kuşlar şafak korosu için bir araya gelirler, (3 Mayıs)
Ve kim bilir ne şarkılar söylerler…
Şakıma işinin hakkını fazlasıyla veren Bülbül,
Bir gece vakti belirene kadar ta ki,
Gökyüzünde Kehkeşanlar yer değiştirip
Yedi Kandilli Süreyya
Sırlara karışınca başlar alametler:

Gül ağaçları hazırlanıp kuşanır,
Burçaklar pembe sarı açıverir,
Çiylere maya karışır,
Ateşler nar gibi kızarır,
Sulara nur iner,
Sesler yüksek perdeden,
Kokular bir mektup gibi ulaşırken
Biz insanlar da Hızır’ı bekleriz (5 Mayıs)
Görünen o ki Hızır halen gelmektedir.

O sebepten, sırlı fanusun önündeki perde kalkar,
Güneş görünür.

Gerisi şenlik, şölen!

Güneşin Aydemir

Tagged:

0 Comments

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Paylaş